IMG 8335

Historia ZERiOS  rozpoczęła się od 1980 r., kiedy Prof. Z. Podbielkowski, z grupą najbliższych współpracowników oddzielił się od Zakładu Systematyki i Geografii Roślin, tworząc samodzielną jednostkę – Zespół Ekologii Ekosystemów Wodnych. Z czasem zespół przekształcił się w Zakład Fitogeografii, który później zmienił nazwę na Zakład Botaniki Środowiskowej, a po połączeniu się w 2010 roku z Zakładem Ekologii Roślin i Ochrony Przyrody oraz Pracownią Biogeochemii i Toksykologii Środowiska (dawniej w ZSiGR)  Zakład uzyskał dzisiejszy status.

Zmieniały się nie tylko nazwy, ale wyraźnie ewoluowały zainteresowania pracowników i problematyka badawcza. Początkowo były to głównie zagadnienia z zakresu ekologii, a zwłaszcza fitosocjologii i amplitudy ekologicznej zbiorowisk wodnych i szuwarowych, a także torfowisk. Później włączono problematykę z zakresu ekologii miasta i wybranych siedlisk antropogenicznych, synantropizacji szaty roślinnej i inwazji roślinnych. Vj35

Gdy dołączyły do Zakładu grupy pracowników z innych jednostek, bardzo istotnie poszerzył się zakres prac badawczych.  Włączono problematykę ekologii zbiorowisk leśnych, ekologii gleb, banków nasion, modelowania w ekologii. Badania z ostatnich lat dotyczą ekologii torfowisk (np. limitacja, skutki pożarów), ich ochrony i restytucji oraz zagadnień izolacji i fragmentacji w strefie stepów. Kontynuowane są badania nad ekologicznymi konsekwencjami wkraczania obcych gatunków, nie tylko roślin (nawłoć), ale i zwierząt (norka amerykańska), a także nad zespołami kręgowców (m.in. ptaków wodnych tj. wodnik i zielonka) i ich behawiorem na Pojezierzu Mazurskim. Nowym obiektem badawczym stały się grzyby saprotroficzne.

Dzięki stworzeniu świetnie wyposażonych laboratoriów analitycznych rozwinęły się badania w zakresie degradacji i skażeń środowiska, a obecnie – szeroko rozumianej biogeochemii z wykorzystaniem markerów w badaniach ekotoksykologicznych, ekologicznych i dotyczących zmian paleośrodowiska. Odrębne laboratorium ekologii doświadczalnej umożliwia badania z zakresu genetyki populacji.

Dzięki nawiązaniu współpracy z ośrodkami zagranicznymi, badania były prowadzone także poza granicami kraju. Poszczególne wątki badawcze były realizowane (a niektóre są nadal kontynuowane) w różnych częściach świata: w Europie (północne wybrzeża Morza Czarnego, Nizina Węgierska, Skandynawia); w Azji (toksykologia gleb Kazachstanu Płd., torfowiska Pamiru Wschodniego), a ostatnio nawet na Antarktydzie. Stąd też tak szeroka problematyka prac naukowych reprezentowana w ramach działalności grup badawczych ZERiOS.